امام باقر (علیه‌السلام)

أَيُّمَا مُؤْمِنٍ دَمَعَتْ عَيْنَاهُ لِقَتْلِ الْحُسَيْنِ‌ (علیه‌السلام) دَمْعَةً حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدِّهِ بَوَّأَهُ اللَّهُ بِهَا فِي الْجَنَّةِ‌ غُرَفاً يَسْكُنُهَا أَحْقَاباً.

هر مؤمنى كه براى كشته شدن امام حسين (علیه‌السلام) [آن‌چنان] بگريد تا قطرات اشک بر گونه‌اش جارى شود، خداوند او را در غرفه‌هاى بهشتى جاى مى‌دهد تا براى مدت‌هاى طولانى در آن سكونت كند.
بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۸۵